สตอร์ส, คอนเนตทิคัต – สตาลี เฮิร์ด ไม่เคยตั้งใจจะเป็นแบบอย่างหรือเป็นตัวแทนของผู้ที่มีปัญหาทางสายตา แต่เธอกลับกลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับหลายๆ คน
เฮิร์ดเป็นผู้ทำคะแนนสูงสุดให้กับทีมบาสเกตบอลหญิงของมหาวิทยาลัยรัฐโอกลาโฮมา ซึ่งกำลังจะลงแข่งในรอบแรกของการแข่งขันบาสเกตบอลหญิง NCAA กับเซาท์ดาโคตา สเตท ในวันเสาร์นี้ แม้เธอจะตาบอดข้างขวาตั้งแต่เกิด แต่สิ่งนั้นไม่เคยหยุดเธอจากการทำตามความฝัน และตอนนี้ก็เช่นกัน
“มีคนถามฉันเรื่องนี้บ่อยมาก แต่ฉันไม่ค่อยบอกใครเพราะฉันไม่อยากให้พวกเขาคิดว่ามันเป็นข้ออ้าง” เฮิร์ดกล่าว “ฉันเกิดมาแบบนี้ ใช้ชีวิตแบบนี้มาตลอด ฉันไม่รู้ว่าการมองเห็นสองตาเป็นยังไง ดังนั้นมันเจ๋งมากที่ผู้คนมองว่าฉันเป็นนักบาสเกตบอลที่ดี และเมื่อพวกเขารู้ว่าฉันตาบอดข้างหนึ่ง มันยิ่งทำให้พวกเขาประทับใจมากขึ้นไปอีก”
บางคนอาจสงสัยว่าการมองเห็นเพียงข้างเดียวจะเป็นอุปสรรคต่อเส้นทางการเล่นบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัยของเธอหรือไม่ แต่สำหรับครอบครัวและเพื่อนๆ ของเธอแล้ว พวกเขาไม่เคยสงสัยในตัวเธอเลย
“พ่อแม่ของฉันสนับสนุนฉันเสมอ พวกเขาคอยบอกฉันว่าอย่ายอมแพ้ แต่จริงๆ แล้วพวกเขาไม่ต้องบอกฉันด้วยซ้ำ เพราะฉันไม่เคยคิดจะถอยอยู่แล้ว” เธอกล่าว
ความสามารถของเฮิร์ดโดดเด่นมากจนแม้แต่โค้ชของมหาวิทยาลัยรัฐโอกลาโฮมายังไม่รู้ว่าเธอตาบอดข้างหนึ่งเมื่อเริ่มสังเกตฟอร์มการเล่นของเธอ
“เธอถ่อมตัวมาก” โค้ชเจซี ฮอยต์ กล่าว “เธอไม่ค่อยพูดถึงเรื่องนี้เท่าไหร่ ซึ่งฉันคิดว่าเธอน่าจะพูดถึงมันมากกว่านี้ เพราะมันเป็นเรื่องที่น่าทึ่งและสร้างแรงบันดาลใจมากๆ”
“เธอเป็นตัวอย่างที่ดีของทีมเรา เพราะเรายึดหลักการที่ว่าเราต้องเผชิญกับอุปสรรคโดยไม่หาข้อแก้ตัว เธอไม่เคยทำตัวเป็นเหยื่อของสถานการณ์ เธอสตรองมาก และไม่มีนักกีฬาหลายคนที่สามารถรับมือกับสิ่งนี้ได้แบบเธอ”
ฤดูกาลนี้เฮิร์ดทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม โดยเฉพาะเกมที่เธอทำไป 34 คะแนนในรอบก่อนรองชนะเลิศของบิ๊ก 12 กับเท็กซัส เทค และอีก 25 คะแนนในเกมที่พ่ายให้กับเบย์เลอร์ในรอบรองชนะเลิศ
เฮิร์ดเป็นผู้นำคะแนนของทีมโดยเฉลี่ย 16.7 แต้มต่อเกม และยังมีค่าเฉลี่ยรีบาวด์ที่ 8.1 เธอและไมคาห์ เกรย์ ซึ่งเป็นนักกีฬาจากโอกลาโฮมา จะลงเล่นเป็นตัวจริงในเกมเปิดสนามของการแข่งขัน NCAA
นอกจากการเป็นผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมแล้ว เฮิร์ดยังใช้โอกาสนี้ในการสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักกีฬารุ่นเยาว์ โดยเฉพาะนักเรียนมัธยมปลายที่มาเชียร์ทีมของเธอ
“การได้เล่นใกล้บ้านมีความหมายกับฉันมาก” เธอกล่าว “มีคนมาเชียร์เยอะ และเราสามารถแสดงให้เด็กๆ เห็นว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องออกจากโอกลาโฮมาเพื่อสร้างผลงานในสนามบาสเกตบอล ฉันมักจะพูดคุยกับพวกเขาหลังเกม และฉันคิดว่ามันสำคัญมาก”
