สไลด์โชว์แห่งความทรงจำของจอห์น วูล์ฟแกรม ได้ฉายขึ้นในงาน “Banquet of Life” เมื่อวันเสาร์ที่ Port Harbor Marine ในเมืองเซาท์พอร์ตแลนด์ ภาพต่างๆ รวมถึงภาพในอดีตเมื่อเขาเป็นโค้ชฟุตบอลให้กับโรงเรียนการ์ดิเนอร์ เป็นเครื่องเตือนใจถึงชีวิตและผลงานอันยิ่งใหญ่ของเขา
บนโต๊ะใต้เต็นท์ในงาน มีแหวนแชมป์ 11 วง และลูกฟุตบอลอีก 9 ลูกที่แสดงถึงช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ในเส้นทางการเป็นโค้ชของวูล์ฟแกรม บางชิ้นดูเก่าไปตามกาลเวลา แต่ของใหม่ยังดูสดใสราวกับเพิ่งได้มา นี่คือภาพแทนของความสำเร็จตลอด 50 กว่าปีที่เขาได้สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนมากมาย
“จากแชมป์แรกถึงแชมป์สุดท้าย เขาใช้เวลา 37 ปี ซึ่งไม่ธรรมดาเลย” แอรอน ฟิเลโอ อดีตลูกทีมที่ปัจจุบันเป็นโค้ชทีมเซาท์พอร์ตแลนด์กล่าว “มันเป็นภาพสะท้อนถึงอิทธิพลของเขาและจำนวนผู้คนที่เขาสร้างแรงบันดาลใจ”
จอห์น วูล์ฟแกรม โค้ชฟุตบอลมัธยมปลายที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในรัฐเมน เสียชีวิตเมื่ออายุ 77 ปี เขาทำสถิติชนะ 302 แพ้ 91 และเสมอ 1 พร้อมคว้าแชมป์ระดับรัฐ 10 ครั้ง (รวมหนึ่งครั้งที่เป็นผู้ช่วยโค้ช)
งานรำลึกเมื่อวันเสาร์เต็มไปด้วยผู้ร่วมไว้อาลัยจากทั่วรัฐ อดีตลูกทีม ผู้ช่วยโค้ช และบุคลากรในวงการฟุตบอลระดับมัธยมปลายต่างมาร่วมแสดงความอาลัย โดยเฉพาะจากโรงเรียนการ์ดิเนอร์และเซาท์พอร์ตแลนด์ หนึ่งในอดีตลูกทีมชื่อ มูช เดวิส มีความเกี่ยวพันกับวูล์ฟแกรมทั้งสองโรงเรียน
เดวิสเล่าว่า เขาเล่นให้วูล์ฟแกรมในช่วงปี 1975-1976 ซึ่งเป็นปีแรกที่โค้ชเข้ามาคุมทีมการ์ดิเนอร์ จากนั้นเขาย้ายไปอยู่เซาท์พอร์ตแลนด์ และกลายเป็นผู้บรรยายเกมให้ทีมหลังจากวูล์ฟแกรมมาเป็นโค้ชที่นั่นในปี 1986
“ตอนปีสอง ทีมเราแพ้รวด 10 เกม พอเขามาคุมปีต่อไป เรากลับมาชนะได้ 5 เกม” เดวิสกล่าว “เขามีวินัยและใส่ใจในรายละเอียดอย่างน่าทึ่ง คล้ายกับบิล เบลิชิก ก่อนที่เบลิชิกจะโด่งดังด้วยซ้ำ”
อีกหนึ่งเสียงจากงานคือ นอร์ม แก็กเน โค้ชฮอกกี้ระดับมัธยมปลายที่ประสบความสำเร็จเป็นอันดับสองของอเมริกา เขาเคยเป็นผู้ช่วยโค้ชให้วูล์ฟแกรมที่การ์ดิเนอร์ และนำหลักการวิเคราะห์เกมของวูล์ฟแกรมไปใช้ปรับทีมฮอกกี้ของตัวเอง
“มีครั้งหนึ่งเรากลับจากไปสเกาท์เกมที่สโกวเฮกัน เขาขับรถกลับไปถามโค้ชฝ่ายตรงข้ามเกี่ยวกับแผนการเล่นอีกครั้ง” แก็กเนเล่า “ทีมของเขามีความแข็งแกร่งทางจิตใจมาก เขาเก่งเรื่องสร้างวินัยด้านจิตใจให้ทีม”
เดวิสยังบอกว่า ความสำเร็จของวูล์ฟแกรมเกิดจากคติประจำใจของเขา “อย่ายอมแพ้” และจอช วูล์ฟแกรม ลูกชายคนเล็ก ได้เล่าเรื่องราวที่สะท้อนถึงความมุ่งมั่นของพ่อเขา แม้ว่าจะป่วยเป็นพาร์กินสัน แต่ก็ยังร่วมคลาสมวย Rock Steady Boxing ที่เซาท์พอร์ตแลนด์อย่างกระตือรือร้น
แก็กเนและเอเวอรี่ โคแนนต์ อดีตนักกีฬาจากเชเวอรัส (2016-2019) กล่าวตรงกันว่า วูล์ฟแกรมมีสายตาเฉียบคมในการจับจุดแข็งจุดอ่อน ไม่ใช่แค่คู่ต่อสู้ แต่รวมถึงนักกีฬาในทีมตัวเอง
“เขารู้ว่าจะพูดอะไร ทำอะไร และใช้นักกีฬาแต่ละคนยังไงให้ดีที่สุด” โคแนนต์กล่าว “พวกเราทุกคนเห็นได้ทันทีว่า ทำไมเขาถึงประสบความสำเร็จขนาดนี้… เขาคือโค้ชที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยมีมา”
งานในวันเสาร์ไม่ใช่เพียงแค่รำลึกถึงโค้ชผู้ยิ่งใหญ่ แต่ยังเป็นการฉลองชีวิตของชายคนหนึ่งที่เปลี่ยนชีวิตของนักกีฬานับไม่ถ้วน และทิ้งมรดกแห่งความพยายาม ความทุ่มเท และแรงบันดาลใจไว้กับวงการกีฬาเมนอย่างไม่มีวันลืม.
