ไดอาน่า เทาราซี ประกาศอำลาวงการบาสเกตบอล หลังจากสร้างตำนานใน WNBA มาเป็นเวลา 20 ปี
ไดอาน่า เทาราซี หนึ่งในนักบาสเกตบอลหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ได้ประกาศอำลาวงการในสัปดาห์นี้ ซึ่งทำให้แฟน ๆ นักกีฬา และคู่แข่งของเธอพากันยกย่องและแสดงความเคารพต่อความสำเร็จของเธอ เธอจบเส้นทางอาชีพด้วยทัศนคติที่ทำให้เธอโดดเด่นเสมอมา—ความมั่นใจที่แน่วแน่ ไม่หวั่นไหวต่ออุปสรรคใด ๆ
“ทั้งร่างกายและจิตใจของฉันเต็มเปี่ยมแล้ว” เทาราซีกล่าว “มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะอธิบายความรู้สึกของฉัน ฉันรู้สึกเติมเต็มและมีความสุข”
เธอมีสิทธิ์จะรู้สึกเช่นนั้น เพราะหลังจากลงเล่นทั้งหมด 565 เกมใน WNBA เธอจบอาชีพด้วยตำแหน่งผู้ทำคะแนนสูงสุดตลอดกาลของลีก ด้วย 10,646 คะแนน นอกจากนี้ เธอยังคว้าแชมป์ WNBA ถึง 3 สมัย ได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) ในรอบชิงชนะเลิศ 2 ครั้ง และยังเป็น MVP ของลีกอีก 1 ครั้ง ที่สำคัญ เธอยังเป็นตัวแทนของทีมชาติสหรัฐฯ ในการแข่งขันโอลิมปิกถึง 6 สมัย และคว้าเหรียญทองทุกครั้ง
เทาราซีไม่ได้เป็นเพียงนักบาสเกตบอลที่เก่งกาจเท่านั้น แต่เธอยังช่วยผลักดันให้กีฬาบาสเกตบอลหญิงเติบโตขึ้น และส่งผลให้กีฬาของผู้หญิงโดยรวมได้รับความสนใจมากขึ้น ชื่อของเธอควรถูกจารึกไว้เคียงข้างนักกีฬาหญิงระดับตำนานอย่าง เซเรนา วิลเลียมส์ ในวงการเทนนิส, เมแกน ราปิโน ในฟุตบอล, ซิโมน ไบลส์ ในยิมนาสติก และแดนิกา แพทริก ในการแข่งรถ ผู้หญิงเหล่านี้ไม่ได้เพียงแค่ประสบความสำเร็จในสายกีฬาของตนเอง แต่ยังเปิดโอกาสให้คนรุ่นหลังได้รับการยอมรับและมีเวทีที่ใหญ่ขึ้น นักบาสเกตบอลรุ่นใหม่อย่าง เคทลิน คลาร์ก และ แอนเจล รีซ จึงมีโอกาสมากขึ้นเพราะมีนักกีฬาระดับตำนานอย่างเทาราซีปูทางไว้ให้
แม้แต่คนที่ไม่ได้ติดตามวงการกีฬา เทาราซีก็ยังเป็นแบบอย่างที่หลายคนชื่นชม เธอมีความมั่นใจแต่ไม่โอ้อวด เธอเล่นด้วยความมุ่งมั่นแต่ก็ให้เกียรติทั้งชัยชนะและความพ่ายแพ้ อดีตเพื่อนร่วมทีมของเธอต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เธอเป็นผู้นำที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับทุกคนรอบตัว
โค้ชเก่าของเธอจากมหาวิทยาลัยคอนเนตทิคัต เจโน ออริมมา เคยกล่าวว่า เทาราซีมีสิ่งหนึ่งที่แตกต่างจากนักกีฬาคนอื่น “ผมไม่เคยเจอใครที่สามารถรับมือกับความกดดันได้ดีเท่าเธอเลย เธอเล่นด้วยความสุขและหลงใหลในเกมเสมอ ทุกครั้งที่เธอลงสนาม เธอแสดงให้เห็นถึงพลังแห่งความรักที่เธอมีต่อบาสเกตบอล”
สำหรับเทาราซีเอง บาสเกตบอลไม่ใช่แค่กีฬา แต่มันเป็นบ้านของเธอ “ตั้งแต่เด็ก ฉันเป็นลูกของผู้อพยพที่มาอยู่ในประเทศนี้ บาสเกตบอลทำให้ฉันรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่ง มันทำให้ฉันรู้สึกสบายใจ มันพาฉันไปสู่โลกที่ฉันสามารถรักตัวเองและรักคนอื่นได้”
ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมผู้คนถึงรักเธอทั้งในและนอกสนาม แม้ว่าเธอจะรีไทร์ไปแล้ว แต่เธอก็ยังคงเป็นนักกีฬาที่สมบูรณ์แบบในทุกด้าน
