ทรัมป์ขโมยซีน! จบศึกชิงแชมป์สโมสรโลกแบบงงๆ
ศึกฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก (Club World Cup หรือ CWC) ปีนี้จบลงด้วยความวุ่นวายและความสับสนที่ทำให้หลายคนตั้งคำถามว่า ทัวร์นาเมนต์นี้มันคืออะไรกันแน่?
เริ่มจากการที่ โคล พาลเมอร์ ฮีโร่สองประตูหนึ่งแอสซิสต์ของเชลซีในเกมถล่มเปแอสเช 3-0 ถึงกับออกปากว่า “งง” เมื่อเห็นโดนัลด์ ทรัมป์ อดีตประธานาธิบดีสหรัฐฯ ขึ้นไปอยู่บนโพเดียมรับถ้วยด้วยหน้าตาเฉย
ทรัมป์ไม่ยอมลงจากเวที แถมมีข่าวลือว่าเขาเอาถ้วยจริงไปไว้ที่ทำเนียบขาว ปล่อยให้ทีมเชลซียกถ้วยจำลองแทน! เรื่องนี้กลายเป็นประเด็นใหญ่ที่ทำให้การปิดฉากทัวร์นาเมนต์ดูเหมือนหลุดมาจากยุคข่าวปลอมโดยแท้จริง
ในสนาม เปแอสเชคงหวังว่า ทรัมป์จะลงไปช่วยเกมรับบ้าง เพราะพาลเมอร์เล่นงานแนวรับพวกเขาจนเละเทะ ส่วนหลังเกม แฟนบอลทั้งโลกต่างอยากให้ทรัมป์รีบออกจากเวที
ที่น่าห่วงคือ ปีหน้าฟุตบอลโลกจะจัดในสหรัฐฯ แคนาดา และเม็กซิโก ซึ่งหลายฝ่ายกลัวว่าทรัมป์อาจจะกลับมา “ขโมยซีน” อีกครั้ง – และครั้งนี้อาจใหญ่กว่าเดิม
ฟีฟ่าเรียกแคนาดากับเม็กซิโกว่า “เจ้าภาพร่วม” หรือ “Auxiliary Hosts” ซึ่งเป็นคำที่ฟังดูดี แต่มีประวัติไม่ค่อยสวยนักเมื่อย้อนกลับไปในโอลิมปิกเบอร์ลินปี 1936 ที่ใช้เรียกนักกีฬาผิวดำแบบเหยียดเชื้อชาติ
แน่นอนว่าทรัมป์ไม่ใช่เหตุผลเดียวที่ทำให้หลายคนกังวลเรื่องอนาคตของฟุตบอลโลก เพราะแม้แต่ศึก CWC ที่ผ่านมา ก็เต็มไปด้วยปัญหา
ตั้งแต่สภาพอากาศสุดขั้ว ความไม่สนใจจากแฟนบอล การจัดการที่หละหลวม ราคาตั๋วผันผวน การเดินทางเหนื่อยล้า ไปจนถึงคุณภาพสนามที่ย่ำแย่ สิ่งเหล่านี้ล้วนส่งผลต่อการแข่งขันอย่างชัดเจน
ลองนึกภาพเมื่อฟุตบอลโลกต้องรองรับแฟนบอลหลายล้านคน ปัญหาเหล่านี้อาจทวีความรุนแรงขึ้นเป็นสิบเท่า และนักเตะเองก็แทบไม่มีเวลาพักหลังจบทัวร์นาเมนต์ ทำให้ความฟิตและคุณภาพของเกมลดลง
เซอร์จิโอ มาร์ชี ประธานสหภาพนักฟุตบอล Fifpro ยังเปรียบงานนี้กับ “ขนมปังกับละครสัตว์” ในยุคโรมัน ที่จัดเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากปัญหาภายใน เขายังกล่าวว่าการบอกว่าทัวร์นาเมนต์นี้ประสบความสำเร็จนั้น “เป็นแค่เรื่องแต่ง”
อินฟานติโน่ ประธานฟีฟ่า ยอมรับว่าปัญหาอากาศร้อนคือเรื่องจริง แต่ตารางแข่งที่แน่นเอี้ยดก็ไม่เปิดโอกาสให้เลื่อนเวลาเตะไปช่วงกลางคืนได้ และใน 16 สนามแข่งขัน มีเพียง 4 สนามเท่านั้นที่มีหลังคา
อุตสาหกรรมการบินของสหรัฐฯ เองก็เผชิญปัญหาขาดแคลนพนักงาน ทำให้เกิดความล่าช้าในการเดินทาง และอาจส่งผลให้ต้องเลื่อนการแข่งขันหลายคู่
บางคนถึงกับแซวว่าฟุตบอลโลกควรจัดอีกครั้งในฤดูหนาวแบบกาตาร์ เพราะเกมระหว่างเชลซีกับเบนฟิก้า ต้องใช้เวลาถึง 4 ชั่วโมงกว่าจะจบเพราะฝนตกหนัก!
สิ่งเดียวที่อาจช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นได้ คือผลงานสุดปังของทีมชาติสหรัฐฯ แต่ดูแล้วความหวังนี้ก็ริบหรี่ เพราะทีมกำลังอยู่ในช่วงฟอร์มตก และโปเช็ตติโน่เองก็ยังหาวิธีพาทีมฟื้นตัวไม่ได้
อีกประเด็นที่แฟนบอลสายอนุรักษ์นิยมกังวล คือการนำวัฒนธรรมกีฬาแบบอเมริกันเข้ามาในฟุตบอล เช่น พักครึ่งยาวขึ้น มีโชว์ มีเบรคเติมน้ำกลางเกม หรือแม้แต่การเปลี่ยนเป็นแข่ง 4 ควอเตอร์!
แม้จะมีปัญหามากมาย แต่ต้องยอมรับว่าฟุตบอลบางแมตช์ก็สนุกเกินคาด มีเกมพลิกล็อกเช่น อัล-ฮิลาล ชนะ แมนฯ ซิตี้ 4-3 หรือแม้แต่ชัยชนะขาดลอยของเชลซีเหนือเปแอสเช
แฟนบอลจากอเมริกาใต้ยังคงสร้างสีสันได้ดี แม้คนท้องถิ่นจะเฉยๆ กับทัวร์นาเมนต์นี้ ส่วนราคาตั๋วก็เหมือนรถไฟเหาะ บางช่วงแพงเท่าค่าแรงทั้งเดือน บางช่วงแจกฟรี!
สุดท้ายทีมใหญ่จากยุโรปก็ยังครองความสำเร็จ โดยเฉพาะเชลซีที่คว้าเงินรางวัลสูงถึง 114.6 ล้านดอลลาร์ ขณะที่ทีมสมัครเล่นอย่างโอ๊คแลนด์ได้เพียง 4.6 ล้านดอลลาร์ ซึ่งเท่ากับมูลค่าของทั้งทีมตามข้อมูลจาก Transfermarkt
พูดง่ายๆ คือ ทัวร์นาเมนต์นี้ไม่ได้ช่วยลดช่องว่าง แต่กลับเพิ่มความเหลื่อมล้ำในวงการลูกหนังมากกว่าเดิม
อีกจุดอ่อนใหญ่คือ ระบบคัดเลือกทีมยังไม่ดีพอ เพราะทีมใหญ่อย่าง ลิเวอร์พูล บาร์เซโลน่า และนาโปลี ไม่ได้เข้าร่วม ขณะที่เชลซีได้สิทธิ์จากการเป็นแชมป์ UCL ปี 2021 – และตอนนี้ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาจะได้เล่นในปี 2029 หรือไม่
บางครั้งเมื่อได้ยินเพลงชาติสหรัฐฯ ดังขึ้นก่อนเริ่มเกม ก็อดคิดไม่ได้ว่า นี่คือฟุตบอลที่จัดในอเมริกา หรืออเมริกาที่เอาฟุตบอลมาไว้ในมือ?
เสียงวิจารณ์ส่วนใหญ่มองว่า สิ่งเดียวที่ช่วยกู้หน้าทัวร์นาเมนต์นี้ได้คือ “คุณภาพของเกมในสนาม” – แต่ก็เฉียดฉิวมาก
ปีหน้า ถ้ายังเป็นแบบนี้อีก ฟุตบอลโลกอาจกลายเป็นงานโชว์ของทรัมป์ไปโดยปริยาย และวงการลูกหนังจะต้องพยายาม “Make Football Great Again” กันอีกครั้ง
