สถานการณ์มันเริ่มต้นที่สกอร์เสมอ 1-1 และโค้ชตัดสินใจถอดกองหน้าตัวเก่งออกจากสนาม ซึ่งนั่นก็ดูสมเหตุสมผล จนกระทั่งเขาไม่ได้ส่งกองหน้าคนอื่นลงไปแทน
ตอนนี้คุณคือกองหน้าสำรองที่ยังนั่งอยู่บนม้านั่งสำรอง มองดูเกมด้วยความสับสนว่าคุณมานั่งอยู่ตรงนี้ทำไม ยังไม่ได้ลงสนามแม้แต่นาทีเดียว ทั้งที่ทีมกำลังต้องการประตู
แล้วเกมก็เริ่มแย่ลง ทีมของคุณโดนนำ 2-1 จากนั้นก็ 3-1 คุณก็ยังนั่งอยู่ตรงนั้น มองดูเพื่อนร่วมทีมพยายามต่อสู้ แต่คุณเองกลับไม่ได้รับโอกาสที่จะช่วยทีมเลยแม้แต่นิดเดียว
เป็นใครก็ต้องรู้สึกหัวเสีย รู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า หรือสงสัยว่าโค้ชเห็นอะไรในตัวคุณกันแน่ ถึงไม่ให้คุณลงสนามในสถานการณ์แบบนี้
ถ้าคุณเป็นนักเตะสำรองในเหตุการณ์แบบนี้ แน่นอนว่าคุณคงจะโมโหและผิดหวังสุดๆ เพราะสิ่งที่คุณต้องการมีเพียงอย่างเดียว – โอกาสได้ลงเล่นเพื่อพิสูจน์ตัวเองบนสนามแข่งขัน
