สมาคมป้องกันการทารุณสัตว์แห่งลอสแองเจลิส (spcaLA) ได้ออกมาแสดงความไม่พอใจต่อเมืองลองบีช หลังจากได้รับคำสั่งให้ออกจากสถานที่ภายใน 30 วัน ซึ่งถูกติดไว้ที่ประตูหน้าขององค์กร
เมืองลองบีชประกาศแผนปรับปรุงบริการดูแลสัตว์ โดยอ้างว่าจะช่วยให้การดำเนินงานดีขึ้นในอนาคต และสร้างประโยชน์ระยะยาวให้กับสัตว์กว่า 4,000 ตัวที่อยู่ในความดูแลของเมืองในแต่ละปี
อย่างไรก็ตาม หลังจากร่วมมือกับ spcaLA มานานถึง 26 ปี เมืองได้ตัดสินใจยกเลิกสัญญาเช่ากับองค์กร โดยให้เหตุผลว่ามี “หลายประเด็นที่ไม่เป็นไปตามข้อตกลง” ซึ่งทำให้เมืองต้องเข้ามาควบคุมศูนย์รับเลี้ยงสัตว์ที่อยู่ที่ 7700 E. Spring St. ตั้งแต่ปี 2001
ทาง spcaLA แย้งว่า เมืองลองบีชพยายามใช้ข้อกล่าวหาแบบไม่มีมูลความจริง เพื่อยึดคืนศูนย์รับเลี้ยงสัตว์ หลังจากที่ spcaLA ได้ลงทุนเงินจำนวนมากเพื่อพัฒนาและปรับปรุงสถานที่แห่งนี้
นอกจากเมืองลองบีชแล้ว บริการดูแลสัตว์ของเมืองยังครอบคลุมชุมชนใกล้เคียง เช่น ลอสอะลามีโตส, เซอร์ริโตส และซิกแนลฮิลล์
ย้อนกลับไปในปี 1998 เมืองลองบีชได้ลงนามในสัญญากับ spcaLA เพื่อแก้ปัญหาการุณยฆาตสัตว์ที่สูงเกินไป ซึ่งเป็นปัญหาของศูนย์พักพิงสัตว์ในหลายพื้นที่ ข้อตกลงระบุให้ spcaLA สร้างและบริหารศูนย์รับเลี้ยงสัตว์ที่ทันสมัย โดยที่เมืองจะรับหน้าที่ควบคุมและจัดการสัตว์จรจัด ขณะที่ spcaLA จะดูแลการรับเลี้ยงและบำรุงรักษาสถานที่
ข้อตกลงนี้ยังระบุว่า ทั้งสองฝ่ายต้องร่วมมือกันเพื่อให้บรรลุเป้าหมายหลักของแต่ละองค์กร อย่างไรก็ตาม spcaLA ยืนยันว่า เมืองกล่าวหาโดยไม่มีมูลความจริงเกี่ยวกับการใช้พื้นที่ส่วนกลาง และอ้างว่าในปี 2019 เมืองเป็นฝ่ายร้องขอให้ spcaLA หยุดรับสัตว์มาเพื่อหาบ้านใหม่ แต่ทางองค์กรก็ยังคงช่วยเหลือเท่าที่สามารถทำได้
ปัจจุบัน สัญญาระหว่างทั้งสองฝ่ายยังเหลือระยะเวลาประมาณ 30 ปี และ spcaLA ตั้งใจจะต่อสู้เพื่อรักษาสิทธิ์ในการดำเนินงานและให้บริการแก่สัตว์ในลองบีชต่อไป
ในขณะที่ นายกเทศมนตรีลองบีช เร็กซ์ ริชาร์ดสัน กล่าวว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องเริ่มต้นเส้นทางใหม่ เพื่อปรับปรุงคุณภาพชีวิตของสัตว์ และเพิ่มประสิทธิภาพของบริการดูแลสัตว์ทั้งในลองบีชและเมืองใกล้เคียง
ตามสัญญา เมืองต้องจ่ายค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน 50% ของศูนย์ทั้งหมด และมีสิทธิ์ใช้พื้นที่ส่วนกลางร่วมกับ spcaLA อย่างไรก็ตาม เมืองเป็นเจ้าของที่ดินและศูนย์ดังกล่าวเปิดให้บริการตั้งแต่ปี 2001
แต่ปัจจุบัน spcaLA ควบคุมพื้นที่กว่า 50% ของศูนย์ ทำให้เมืองต้องลดขนาดการดำเนินงานลง และสามารถเข้าถึงพื้นที่ได้เพียง 19% เท่านั้น ซึ่งส่งผลกระทบต่อการทำงานของศูนย์พักพิง ทำให้เกิดปัญหาความแออัดและส่งผลต่อสุขภาพของสัตว์ที่อยู่ภายใน
เมืองลองบีชได้พยายามพูดคุยกับ spcaLA หลายครั้งเพื่อแก้ไขปัญหา แต่ไม่ได้รับความร่วมมือ
แม้ว่าจะมีการยกระดับข้อพิพาทโดยทางเมือง แต่ spcaLA ยืนยันว่าจะยังคงเดินหน้าจัดทำโครงการและบริการต่างๆ เพื่อช่วยเหลือสัตว์และชุมชนต่อไป
